Dekoracje teatralne na przełomie wieków część 3

Przez Rokoko do realizmu dekoracji teatralnych

Okres Rokoka przyniósł bardzo ciekawe spojrzenie na sztukę teatralną. Nowa wizja pozwoliła zrezygnować czasami z perspektywy linearnej, kładąc bardzo duży nacisk na malarskie walory obrazów scenicznych. Elementem przewodnim dla takiego układu każdej sceny i dekoracji teatralnych stał się prospekt. Bardzo dużą rolę przypisywano również plastycznym efektom widowiskowym, które były specjalnie opracowywane na potrzeby każdej sceny.

Z końcem XVIII wieku i na początku XIX wieku, ukształtował się również bardzo wyraźnie styl neoklasyczny, który charakteryzował się przede wszystkim wymogiem przestrzegania wierności historycznej. Stąd mistrzowie dekoracji teatralnych, wprowadzili do swoich scenografii motywy architektoniczne, które starali się wiernie odwzorować. Zaczerpnięte z Antyku, stylu romańskiego czy gotyckiego, przedstawiały bardzo dokładne odwzorowanie rzeczywistości.

Romantyzm i bardzo ważne zmiany

Okres Romantyzmu, to duża odmiana i powiew świeżości dla dotychczasowej wizji sceny teatralnej. Przede wszystkim starano się osiągnąć wyjątkową nastrojowość, poprzez odwzorowanie zwykłej rzeczywistości, w tym przeróżnych ruin, podziemi, jaskiń, pieczar, gór, pagórków i czy całych pejzaży. Dodatkowo starano się również dodawać nowe elementy realistyczne, które zostały wprowadzone w drugiej połowie XIX wieku. W myśl tej zasady zaprzestano stosowania kulis, a cała dekoracja miała być jeszcze bardziej uwydatniona.

Malowane płaszczyzny zostały zastąpione elementami plastycznymi, ustawianymi podobnie, jak we współczesnym teatrze. Dekoracje, w myśl zasady naturalnego rozłożenia, były rozmieszczane swobodnie na scenie, aby podkreślić realizm. Na otoczonej horyzontem scenie lub zamkniętej ścianami przedstawianego pomieszczenia dekoracje, tworzyły wyjątkową scenerię, która współgrała z aktorami przechadzającymi się wśród nich swobodnie. Najważniejsza była wierność historyczna oraz realizm naturalny.

Początek XX wieku przyniósł ponownie wpływy malarskie. Do sztuki teatralnej przenikały kolejne awangardy, w tym Kubizm, Futuryzm, Ekspresjonizm czy Abstrakcjonizm. Dekoracje teatralne były projektowane przez znakomitych malarzy, jak P. Picasso, H. Matisse, F. Léger oraz Salwador Dali. Zjawiska te w bardzo naturalny sposób zbiegły się z koncepcjami artystycznymi reformy teatru współczesnego. Stały się niejako podstawą do poszukiwań nowych stylów oraz eksperymentów. 

Ostatecznie doprowadziły do ukształtowania współczesnej scenografii oraz wizji dekoracji teatralnych, które znamy obecnie. Głównymi tendencjami sztuki teatralnej stało się wypracowanie specyficznie teatralnych form przedstawiania rzeczywistości, współgrających z wyjątkowym charakterem i nastrojem utworu teatralnego.

Dzisiaj tendencje są różnorakie. Od klasycznego teatru scenicznego, po awangardowe i eksperymentalne spektakle, które często wychodzą poza strefę komfortu widza lub zachęcają go do czynnego udziału w spektaklu. Coś, czego nie można było doświadczyć do tej pory w teatrze, który widza traktował wyłącznie jak obserwatora.

Szukasz dekoracji teatralnych?

Leave a Comment

Call Now Button