Nędznicy opowieścią o społeczeństwie XIX Francji

Nędznicy - powieść o społeczeństwie XIX wiecznej Francji

Nędznicy Wiktora Hugo są powieścią ponadczasową, opowiadającą o całym społeczeństwie francuskim XIX wieku. Autor z wielką pasją i dokładnością opisał historię społecznych i aktualnych problemów oraz wydarzeń, które miały miejsce w tym czasie. Można nazwać Nędzników powieścią romantyczną, kryminalistyczną i eseistyczną. 

Nędznicy Wiktora Hugo jako powieść społeczna o charakterze idealistycznym

Spektakl Nędznicy to pięcioczęściowa powieść Wiktora Hugo, napisana w czasie gdy autor przebywał na wygnaniu, na wyspie Guernsey. Opublikowana w roku 1862. Powieść Nędznicy łączy elementy powieści realistycznej z bardzo wyraźnymi elementami romantycznymi oraz fragmentami o charakterze eseistycznym. Można powiedzieć, że stanowi pewien rodzaj powieści przygodowej, obyczajowej, kryminału oraz umoralniającej opowieści o występujących bohaterach.

Utwór w 1864 roku został umieszczony w Index librorum prohibitorum, czyli spisie ksiąg zakazanych, który został opracowany przez kościół katolicki. Był to spis dzieł, których nie wolno było czytać, posiadać i rozpowszechniać bez zezwolenia władz kościelnych. W indeksie umieszczane były publikacje uznane za niezgodne z doktryną katolicką.

Utwór Wiktora Hugo miał przedstawiać obraz całego społeczeństwa francuskiego XIX wieku. Autor pragnął przedstawić w swojej powieści kwestie sprawiedliwego porządku społecznego, walki człowieka z nędzą i wykluczeniem oraz niesprawiedliwością, panującą w tym czasie. Nędznicy przedstawiają wątki filozoficzne oraz historyczne, a sam autor przedstawia w swojej powieści własny program polityczny i społeczny, oparty na wartościach chrześcijańskich. Pragnie pokazać, że wierzy w możliwość pozytywnej przemiany każdego człowieka oraz w ciągły, obejmujący wszystkie dziedziny życia, postęp i możliwość rozwoju każdego społeczeństwa i jednostki.

Nędznicy jako barwna powieść wielowątkowa

Powstanie Nędzników było zapoczątkowane problematyką społeczną, a sam autor stworzył bohaterów z ludzi wykluczonych i dyskryminowanych przez społeczeństwo z różnych powodów. Wątek ten przewijał się również w pozostałych powieściach Hugo, który dodatkowo interesował się równolegle ludem jako całością. Autor pragnął objąć w swojej powieści całe społeczeństwo francuskie i przedstawić uniwersalny obraz walki dobra ze złem. Głównym elementem i wątkiem całej powieści, jest właśnie przedstawienie obrazu tej walki dwóch przeciwstawnych sił, które drzemią we wnętrzu każdego człowieka.

Nędznicy w założeniu autora mieli być powieścią opowiadającą o wzniesieniu się duszy i utworem opartym na etyce chrześcijańskiej, przedstawiającym zarówno negatywne i pozytywne wzorce postępowania wobec drugiego człowieka. W swojej powieści Hugo podkreśla, że chrześcijańska przemiana człowieka, jest bardzo trudnym i długotrwałym procesem, który nie zawsze znajdzie zrozumienie przez innych ludzi, ale każdy człowiek może zawsze liczyć na zrozumienie i wsparcie w Bogu.

Nędznicy przedstawiają również obraz życia człowieka na ziemi jako ciągłą walkę i podróż przed siebie. Często boleśnie doświadczeni przez życie brniemy dalej, aby odnaleźć własne szczęście i zrozumienie. Nędznicy przedstawiają również nieuchronność przemijania na wszystkich płaszczyznach, a nasze życie jest często nic nie znaczącym przejściem jednego przechodnia, który niezauważony idzie po prostu przed siebie, dzierżąc w ręku własne życie.

Nędznicy to również powieść polityczna i historyczna oraz realistyczna z elementami prawdziwych wydarzeń, topografii i ustroju politycznego XIX wiecznej Francji. Głosząc pochwałę ustroju republikańskiego Hugo stale podkreśla, że także w polityce podstawową zasadą działania winny być wartości chrześcijańskie. Odrzucenie podziału na klasy społeczne prowadzi go do wniosku, że mogą one doprowadzić do pojednania pozornie nie mogących żyć w zgodzie warstw społecznych. Ważnym wątkiem jest w Nędznikach walka o wyzwolenie narodowe. Istotną częścią koncepcji politycznej powieści jest silne rozróżnienie między zamieszkami a powstaniem zbrojnym oraz rewolucją.

Hugo pisząc powieść – zwłaszcza w końcowej fazie prac – pozostawał pod wpływem rozwijającego się francuskiego realizmu i jego analitycznego, pozbawionego emocji spojrzenia na problemy społeczne. Pisząc Nędzników Hugo łączył dbałość o autentyczną topografię miejsc z literacką wyobraźnią. Pracował mając przed sobą plan Paryża sprzed wielkiej przebudowy. Dzięki temu autor mógł bardzo precyzyjnie odzwierciedlić wydarzenia historyczne, które często przeplatane zostają z fikcją literacką. Nie zmienia to jednak faktu, że Hugo doskonale przedstawił swoją wizję, aby dopasować realne wydarzenia do własnej wizji.

Nędznicy byli ogromnym sukcesem wydawniczym, powieść została również wysoko oceniona przez współczesną krytykę.

Polski przekład Nędzników ukazał się drukiem na krótko przed wyjściem na rynek oryginału. Tłumacze, Felicjan Faleński i Edward Sulicki, dokonali przekładu na podstawie kopii rękopisu zakupionej u wydawcy

Chcesz zobaczyć dekoracje teatralne?

Leave a Comment

Call Now Button