Wpływ sztuki greckiej na rozwój teatru rzymskiego część druga

Rozwój teatru rzymskiego

Teatr rzymski rozwinął się pod wpływem sztuki greckiej. Dzięki różnorodnym formom sztuki i wyraźnemu wpływowi teatru greckiego, został ukształtowany teatr rzymski, który czerpał pełnymi garściami z motywów greckich. Rewolucja teatru rzymskiego, miała ogromny wpływ na całą sztukę Imperium Rzymskiego.

Wpływ teatru greckiego na Rzymian

Na początku II wieku p.n.e. dramat ugruntował się w Rzymie, dzięki czemu uformował się cech pisarzy, zwany Collegium Poetarum. Komedie rzymskie, które przetrwały do naszych czasów, to wszystkie fabula palliata, czyli komedie oparte na tematyce greckiej i zostały napisane piórem dwóch dramaturgów: Tytusa Macciusa Plauta i Publiusza Terencjusza Afera.

Rzymscy dramaturdzy komediowi przeprowadzili reformę teatru, przerabiając greckie oryginały poprzez zlikwidowanie chóru w dzieleniu dramatu na epizody i wprowadzili do jego dialogu akompaniament muzyczny (pomiędzy ⅓ dialogu w komediach Plauta i ⅔ w sztukach Terence). Plautus, bardziej popularny z nich, pisał między 205, a 184 p.n.e. i do naszych czasów przetrwało dwadzieścia z jego komedii, z których najbardziej znane są jego farsy.

Podziwiano go za dowcip i stosowanie różnorodnych środków poetyckich. Wszystkie sześć komedii, które napisał Terence w latach 166 – 160 p.n.e., również przetrwało. Złożoność wątków jego dzieł, w których często łączył kilka greckich oryginałów, była często potępiana, ale jego podwójne wątki umożliwiały stworzyć wyrafinowane przedstawienie kontrastujących ze sobą, ludzkich zachowań, co było bardzo często doceniane.

Niestety żadna z wczesnorzymskich tragedii nie przetrwała do naszych czasów, chociaż w ówczesnym czasie była wysoko ceniona. Historycy znają trzech wczesnych tragików, Kwintusa Enniusza, Marka Pakuwiusza i Lucjusza Akcjusza. Z czasów Cesarstwa Rzymskiego przetrwało jedynie dzieło dwóch tragików, z których jeden jest autorem nieznanym, natomiast drugim był stoicki filozof Seneka.

Przetrwało aż dziewięć tragedii Seneki, z których wszystkie są fabula crepidata, czyli tragediami zaadaptowanymi z oryginałów greckich. Dzieło, które nosiło nazwę “Fedra”, oparł Seneka na Hipolicie Eurypidesa. Historycy nie wiedzą dokładnie, kto napisał jedyny, zachowany przykład fabula praetexta, czyli tragedii opartej o tematy rzymskie, pod tytułem “Oktawia”, ale w dawnych czasach często błędnie przypisywano go Senece, ze względu na jego pojawienie się jako bohatera tragedii.

W przeciwieństwie do teatru starożytnej Grecji, teatr w starożytnym Rzymie dopuszczał również istnieje ról kobiecych. Podczas gdy większość kobiet była zatrudniona do tańca i śpiewu, mniejszość aktorek znana jest z odgrywania ról mówionych. Istniały również role, w których aktorki osiągnęły bogactwo, sławę i uznanie dla swojej sztuki.

Do najsłynniejszych należą Eucharis, Dionysia, Galeria Copiola czy Fabia Arete, które utworzyły w tym czasie również własną gildię aktorską o nazwie Sociae Mimae.

Chcesz zobaczyć dekoracje teatralne?

Leave a Comment

Call Now Button